مشاوره رایگان :
09046264404

بیشتر گیاهان آپارتمانی نه از بیتوجهی، که از مراقبت اشتباه از بین میروند. آبیاری بر اساس تقویم به جای وضعیت خاک، گلدان بدون سوراخ زهکشی و جای نامناسب از نظر نور، سه دلیلی هستند که پشت اغلب گیاهان از دست رفته دیده میشوند. این راهنما شرایطی را که یک گیاه داخل خانه واقعا به آن نیاز دارد با اعداد مشخص توضیح میدهد.
نور مهمترین عاملی است که معمولا اشتباه تنظیم میشود، چون چشم انسان اختلاف شدت نور را خیلی کمتر از واقعیت حس میکند.
شدت نور با فاصله از پنجره به سرعت افت میکند؛ در دو متری پنجره تقریبا یکچهارم نور کنار شیشه باقی میماند. برای یک ارزیابی سریع، دستتان را وسط روز بین گیاه و دیوار بگیرید: سایه لبهتیز یعنی نور مستقیم، سایه محو یعنی نور روشن غیرمستقیم، و نبود سایه یعنی نور کم.
نشانههای کمنوری واضحاند: فاصله بین برگها زیاد میشود، ساقهها به سمت پنجره کج و دراز میشوند، برگهای جدید کوچکتر از قبلی درمیآیند و طرحهای ابلق رنگشان را از دست میدهند.
پیش از هر آبیاری انگشتتان را تا بند دوم، حدود ۳ تا ۴ سانتیمتر، در خاک فرو کنید. تصمیم را همان لمس میگیرد.
روش درست آبیاری این است که آب را آرام و یکنواخت روی تمام سطح خاک بریزید تا از سوراخ زهکشی خارج شود، و ۲۰ تا ۳۰ دقیقه بعد زیرگلدانی را خالی کنید. آب باید همدمای اتاق باشد؛ آب سرد زمستانی جذب ریشه را برای چند ساعت مختل میکند. در تابستان مشهد فاصله آبیاری معمولا ۴ تا ۷ روز و در زمستان ۱۰ تا ۱۸ روز است. بدترین عادت، ریختن مقدار کمی آب هر روز است: نیمه پایینی خاک تشنه میماند و نمکها در خاک تجمع میکنند.
رطوبت داخل خانههای مشهد در زمستان با شوفاژ و بخاری به ۱۵ تا ۲۵ درصد میرسد، در حالی که گیاهان برگی گرمسیری با ۵۰ تا ۶۰ درصد راحتاند. سه راهکار موثر وجود دارد: کنار هم گذاشتن چند گلدان که ریزاقلیم مرطوبی میسازد، سینی سنگریزه با آبی که سطحش زیر کف گلدان بماند، و رطوبتساز که موثرترین گزینه است. غبارپاشی فقط ۱۵ تا ۲۰ دقیقه اثر دارد و روی برگهای کرکدار مثل بنفشه آفریقایی لکه میگذارد. گیاه را جلوی خروجی کولر یا نزدیک شوفاژ نگذارید.
گلدان بدون سوراخ زهکشی برای گیاه زنده مناسب نیست. یک ترکیب پایه خوب برای گیاهان برگی: ۴۰ درصد کوکوپیت یا پیتماس، ۳۰ درصد پرلیت، ۲۰ درصد ورمیکمپوست و ۱۰ درصد ماسه شسته. خاک باغچه به تنهایی در گلدان فشرده میشود و هوای ریشه را میگیرد.
ریختن سنگریزه در ته گلدان به زهکشی کمک نمیکند. این کار لایه اشباع آب را بالاتر میآورد و فضای مفید ریشه را کم میکند. اندازه گلدان جدید هم باید فقط ۲ تا ۴ سانتیمتر از قطر توده ریشه بزرگتر باشد؛ گلدان خیلی بزرگ حجم زیادی خاک خیس بدون ریشه میسازد و ریسک پوسیدگی را بالا میبرد.
از فروردین تا شهریور که فصل رشد است، کود کامل ۲۰-۲۰-۲۰ را با نصف غلظت نوشتهشده روی بسته، هر ۲ تا ۳ هفته بدهید. از مهر تا اسفند کوددهی را قطع کنید یا هر ۶ تا ۸ هفته با یکچهارم غلظت ادامه دهید. هرگز روی خاک خشک کود ندهید؛ اول کمی آب بدهید تا ریشههای مویی نسوزند.
با سختی بالای آب مشهد، شستوشوی نمک اهمیت ویژهای دارد. هر ۳ تا ۴ ماه گلدان را داخل حمام ببرید و حدود سه برابر حجم گلدان آب از آن عبور دهید. پوسته سفید روی سطح خاک و لبه گلدان، و نوک قهوهای و خشک برگها نشانه تجمع همین نمکهاست.
اغلب گیاهان هر ۱۲ تا ۲۴ ماه به گلدان تازه نیاز دارند و بهترین زمان، اواخر اسفند تا اردیبهشت است. نشانهها: بیرون زدن ریشه از سوراخ زهکشی، عبور فوری آب بدون جذب، توقف رشد در فصل رشد، و خشک شدن خاک خیلی زودتر از قبل.
هر گیاه تازهای را ۲ تا ۳ هفته جدا از بقیه نگه دارید تا آفت احتمالی به مجموعهتان منتقل نشود.
اگر تازه شروع کردهاید، با گیاهان کمتوقع مثل پتوس و سانسوریا آغاز کنید و بعد سراغ گونههای حساستر بروید. برای فضاهایی که گیاه سبز به تنهایی کافی نیست، دسته گل بهار یا سفارش اختصاصی گل گزینههای مکملی برای چیدمان خانه هستند.
عدد ثابتی وجود ندارد. معیار درست، خشکی ۳ تا ۴ سانتیمتر بالای خاک است. برای گیاهان برگی این یعنی حدود هر ۴ تا ۷ روز در تابستان و هر ۱۰ تا ۱۸ روز در زمستان، البته بسته به اندازه گلدان و دمای خانه.
بله، اگر شدت و مدت کافی داشته باشد. لامپ رشد تمامطیف در فاصله ۳۰ تا ۴۵ سانتیمتری بالای گیاه و روزی ۱۰ تا ۱۲ ساعت روشنایی، برای اغلب گیاهان برگی جواب میدهد. لامپهای معمولی سقف در فاصله دو متر عملا اثری بر رشد ندارند.
سانسوریا، زاموفولیا، پتوس، آگلائونما و ساکولنتها با رطوبت پایین کنار میآیند. کالاتیا، سرخس و آنتوریوم به رطوبتساز یا سینی سنگریزه نیاز دارند. گلدان ارکیده سفید هم اگر رطوبت اطرافش تامین شود گزینه ماندگاری برای فضای داخلی است.